Od 1 czerwca 2026 r. obowiązują wyższe stawki zasiłku dla bezrobotnych. Podstawowe świadczenie wynosi teraz 1783,90 zł brutto przez pierwsze 90 dni, a potem 1400,90 zł brutto w kolejnych miesiącach. Dla osób po 50. roku życia z co najmniej 20-letnim stażem pracy stawka jest wyższa i sięga 120 proc. podstawy: 2140,68 zł brutto przez pierwsze 90 dni oraz 1681,08 zł brutto później.

Zmiana nie dotyczy tylko kwot. W praktyce oznacza też różny czas pobierania świadczenia w zależności od wieku i stażu pracy. Osoby po 50. roku życia bez wymaganego 20-letniego stażu pracy najczęściej mogą pobierać zasiłek przez 180 dni, a ci z odpowiednim stażem nawet przez 365 dni. To właśnie ten podział decyduje dziś o tym, czy zasiłek wystarczy na pół roku, czy na cały rok.

Nowe stawki zostały ogłoszone 2 marca 2026 r. przez ministra rodziny, pracy i polityki społecznej na podstawie ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, wskazanej jako podstawa prawna w Dz.U. 2025 poz. 620. Od 1 czerwca 2026 r. osoby bezrobotne mogą więc liczyć na wyższe świadczenie, ale tylko po spełnieniu ustawowych warunków i po rejestracji w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla miejsca zamieszkania.

Wniosek o zasiłek można złożyć osobiście w urzędzie pracy albo przez internet za pośrednictwem portalu. Świadczenie nie przysługuje jednak każdemu, kto rejestruje się jako bezrobotny. Z prawa do zasiłku wyłączone są między innymi osoby zwolnione dyscyplinarnie, te, które same wypowiedziały umowę krótko przed rejestracją, odrzucają propozycje pracy, stażu lub szkolenia, nie stawiają się na obowiązkowe wizyty w urzędzie, ukrywają dochody albo tracą status bezrobotnego.

W tle tych zmian najważniejsze pozostaje to, że państwo podniosło kwoty, ale nie uprościło zasad. Dla wielu osób po 50. roku życia kluczowe będzie nie tylko to, ile wyniesie zasiłek, lecz także czy mają wymagane 20 lat stażu pracy, bo od tego zależy zarówno wysokość świadczenia, jak i to, czy wypłata potrwa 180 dni, czy 365 dni.